Już w najbliższą sobotę tj.11 września przejmujemy główną ulicę Zielonej Góry by dać ludziom maksymalny zastrzyk adrenaliny. Diverse FMX Show Winobranie to 20 metrowe skoki na motocyklach i niesamowite triki w wykonaniu najlepszych polskich zawodników. To również energetyczna muzyka i niesamowite pokazy „stuntu”, a wszystko to w samym centrum miasta.

Swoje tricki zaprezentują:

Piotr “Działo” Potaczało – obecnie jeden z najlepszych polskich zawodników, mający na swoim koncie 3 zwycięstwa w FMX CAMP, to zawodnik który regularnie wykonuje na pokazach salto w tył.

Michał Daciuk – zawodnik Diverse Extreme Team i Daredevil FMX – niesamowicie zdolny młody zawodnik, który sezonie 2010 zanotował szybki postęp, być może już podczas winobrania zaprezentuje backflipa…

Damian Czudak – kolejna “młoda krew” polskiego fmxu. Równie zdolny i szybko rozwijający się, ostatnio nauczył się kilku nowych tricków, które ma zamiar pokazać po raz pierwszy na Winobraniowym pokazie.

Piotr Piotrowski “Kaban” – czołowy polski stunter wykonujący triki, które robi zaledwie kilku zawodników w europie.

Masz dosyć nudy i ciągle tych samych atrakcji? Przyjdź 11 września na ul. Boh. Westerplatte przy centrum biznesu i daj się ponieść niesamowitym emocjom. Startujemy o godz. 15:00

Sponsorzy: Diverse, Miasto Zielona Góra, Diverse Energy Drink 

Patronat: Freestyle.pl

Organizator: AKS cross-team & DareDevilFMX – www.ddworld.pl

Tym razem miejscem docelowym była zachodnia część Polski. Po zapakowaniu gratów i mojego małego, roztargnionego podopiecznego – Pawła Kiczka, aka DK (don Kicz), wyruszyłem do Międzyzdrojów. Moja kochana Kuga sprawowała się cudownie, bo mocy nie brakowało ,a samochód pędził jak na szynach. Na miejscu miały rozegrać się zawody Kite Festiwal ,niestety z powodu słabego wiatru z niczym nie ruszyliśmy. Zawody świetnie zorganizowane, duuuużo jedzenia, świetny catering no i bombowy klimat ,niestety bez wiatru nie mogliśmy się spełnić. Po zakończeniu zawodów zatrzymaliśmy się u naszych przyjaciół ze Szczecina – Maciejewskich. Spędziliśmy tam cudowne 3 dni w czasie których popływaliśmy m.in na Wolinie i zaliczyliśmy jedną wycieczkę do cable parku w Niemczech. Na cablu pływałem drugi raz w życiu ,ale już udało mi się prawie wylądować back to blind (czyli salto do tyłu z lądowaniem tyłem do kierunku płynięcia), i wykonałem parę innych głupotek ,które mało kto robi w polsce, w podsumowaniu świetna zabawa i na pewno jeszcze niejednokrotnie się tam pojawię. Oczywiście to nie był koniec naszej wyprawy i kolejnym celem był ostatni puchar europy w świnoujściu. Tam zatrzymaliśmy się w pięknych apartamentach nautilius za 50 zł, w których mieliśmy saune, jacuzzi i basen – czyli poziom życia w cenie która pozwoliła naszych kolegów z europy na kolana!! Zawody zaczęły się raczej nieciekawie z wiatrem wiejącym prosto od brzegu o sile od 5 do 35 węzłów czyli tak dużej amplitudzie ,która sprawia że kite potrafi spadać, a potem przywalić tak mocno ,że wyciska nam powietrze z płuc. Cały początek wyglądał na tyle zabawnie ,że ludzie na plaży pytali mnie czy część z zawodników jest początkująca. W każdym bądź razie w niektórych heatach (7-minutowych starciach) ludzie wygrywali dwoma trickami. Jest to śmieszny wynik, ale sam również nie miałem się czym pochwalić ,bo zrobiłem ich zaledwie 5, był to i tak jeden z najlepszych wyników na zawodach i udało mi się wygrać swój pierwszy heat ze świstakiem. Niewiele później skończyliśmy ten dzień, cali mokrzy od deszczu i wyziębieni od stania na plaży, na szczęście 2 dni później wiatr znów sie pojawił i jako pierwsi na wodzie pojawiliśmy się z Markiem Rowińskim. Heat zacząłem świetnie robiąc 2-3 hp na pierwszym halsie, później dalej punktowałem masą kolejnych hp i widząc jego odbicie piłki czyli zrobienie podwójnego hp (frontmobe do blinda) postanowiłem również wykonać ten manerw, bo do tej pory był to mój trick na 100%, niestety nie wiedząc czemu po czystym lądowaniu i w czasie drugiego przekładania baru (drążka sterującego) przewróciłem się,grrr… nie wiem czym było to spowodowane, luźnym finem, falą który wyciągnęła mi deskę z pod nóg czy po prostu dekoncentracją… W każdym badź razie powtórzyłem ten manewr i znowu stało się dokładnie to samo!!!! Byłem wściekły, ale postanowiłem zrobić równie trudny trick w drugą stronę (backmobe to wrapped) i ustałem go z łatwością. Postawiłem wszystko na jedną kartę i po raz trzeci podszedłem do frontmoba do blinda i znowu się nie udało… do teraz nie mam pojęcia co się tego dnia wydarzyło, bo lądując ten trick bezapelacyjnie wygrałbym to starcie, ale się po prostu nie udało. Tak ,więc nie przeszedłem tego heatu i musiałem przegryźć gorzki smak porażki. Cały dzień byłem na siebie wściekły i nie mogłem sobie tego wybaczyć. Na szczęście jeszcze tego samego dnia organizatorzy postanowili rozegrać część podwójnej eliminacji, która pozwoliłaby mi się trochę odkuć i naprawić ,,błędy młodości” – haha!! Pierwszy heat zacząłem świetnie robiąc 4 manewry na pierwszym halsie ,a 3 na powrotnym. Jest to ilość tricków, która chyba pozwoliła mi chyba już wygrać ten heat, zakładając również ,że 12-14 hp to swietny heat byłem bardzo zadowolony, oczywiście gorycz ,która mnie wypełniała nie pozwoliła mi skończyć i do końca heatu świetnie się bawiłem robiąc mase różnych tricków. Kolejny heat też poszedł świetnie niestety tym razem zrobiłem tylko 2 tricki na pierwszym halsie ,bo mój cwany przeciwnik trochę mnie blokował, a wpadając w niego byłbym od razu zdyskwalifikowany. Po ciężkim starciu znowu udało mi się wygrać i zaczynałem coraz bardziej się rozkręcać – niestety to był już koniec dnia i musieliśmy poczekać na koleny dzień. Kolejne dni nie przyniosły już wiatru ,także powienienem był zakończyć zawody na 5 miejscu, ale….no właśnie ,ale tak się nie stało gdyż z powodu nierozegrania podwójnej eliminacji do końca, jej wyniki się nie liczyły i tak się nie stało, grrrr poraz drugi. Pomimo szansy wskoczenia na podium w ogólnym rankingu zająłem ostatecznie 5 miejsce w ogólnej klasyfikacji pucharu europy no i jakby nie patrzeć zostałem po raz 4 mistrzem Polski i jestem 5 w Europie, czyli jest to chyba całkiem fajny wynik. Nade mną znalazł się :

1. Mistrz Włoch Alberto Rondina
2. Mistrz Niemiec Mario Rodwald
3. V-ce Mistrz Niemiec Stephan Permien
4. V-ce Mistrz Belgii Christhoper Tack
5. Mistrz Polski Victor Borsuk

Tylko dzięki wspaniałemu wsparciu moich sponsorów byłem w stanie osiągnąć to co do tej pory i mam nadzieję, że staną ze mną na wysokości zadania i wesprą mnie w kolejnych latach, abyśmy razem mogli pokonać resztę tego świata, dziękuje jeszcze raz Victor Borsuk (Diverse Extreme Team,Ford, Burn, AA Men, Kitepark, Choc, Naish, Dakine)

Zawody przebiegały pod znakiem „jednej wielkiej chmury”, już podczas sobotnich oficjalnych treningów nie zapowiadało się kolorowo, a wszystkiemu winna była kapryśna pogoda.  Od samego rana niebo nie było sprzyjające i uraczyło zawodników srogimi ulewami, które spowodowały, iż stosunkowo nietrudna myślenicka trasa zjazdowa na górze Chełm zmieniała się w błotnisty poligon, po którym trajektoria jazdy przypominała bardziej sporty żużlowe aniżeli kolarstwo zjazdowe. Trasa zmieniała się z minuty na minutę, spod zwałów błota wychodziły nowe kamienie i korzenie. Pod koniec dnia Słowak Matej Laktis jeden z pretendentów do wygranej zapytany o trasę odpowiedział – „trasa jest bardzo ciekawa, trudna i wymagająca, zapowiada się dobra rywalizacja”

W niedzielę odbyły się eliminacje i finały, niebo od samego rana było mocno zachmurzone, lecz deszcz już nie padał. Trasa przesychała w szybkich tempie pomimo iż temperatura powietrza przez cały dzień nie przekraczała 15 stopni Celsjusza. Na początek wystartowały kategorie amatorskie przeznaczone dla wszystkich chcących spróbować sił podczas zawodów zjazdowych. Następnie o zwycięstwo walczyli  zawodnicy posiadających licencję Polskiego Związku Kolarskiego.

Wszyscy z niecierpliwością czekali na przejazdy najszybszych czyli juniorów i  elity.  Wśród tych pierwszych eliminacje wygrał Sławek Łukasik z krakowskiego teamu RMF FM Pepsi Max uzyskując drugi czas wśród wszystkich uczestników zawodów, niestety podczas finału Sławek zaliczył upadek i ukończył rywalizację na odległej pozycji. Pierwsze miejsce przypadło Michałowi Gzeli z Krakowa, drugi był Czech Sehnal Stanislav  a trzeci Marcin Tarkowski [Madsport Dynamo Łódź}

Jak to przystało na zawody serii Diverse Downhill Contest podczas finałowych przejazdów najbardziej prestiżowej i najmocniejszej kategorii – Elita na trasie nie zabrakło

obiektywów aparatów, kamer oraz ogromnej rzeszy kibiców. Tuż przed finałem deszcz dał o sobie znać serwując po raz kolejny kilkuminutowy intensywny opad, nie przeszkodził on jednak uzyskać zawodnikom czasy lepsze aniżeli w przejazdach eliminacyjnych. Niepokonany tego dnia okazał się myśleniczanin Michał Śliwa [Dębnicki KS PKS] uzyskując czas 1 minuta 57 sekund 53 setne, drugim zawodnikiem na mecie z czasem słabszym o blisko trzy sekundy był Słowak Matej Laktis [Novatec Racing Team] trzecią pozycję wywalczył Pavlovicpol Matus [SCK Velo Sprint] czwarty był Łotysz Kisuro Karlis [ Trek Rockstar] a piąty Maciej Jodko, który wygrał generalną klasyfikację Pucharu Polski 2010 w zjeździe na rowerach.

Oto co powiedział zwycięzca Michał Śliwa tuż po zakończeniu zawodów: „Zawody w Myślenicach to jedna z dwóch edycji Pucharu Polski gdzie naprawdę widać mnóstwo kibiców wzdłuż trasy i słychać ich doping, tak jak na żadnej innej górze w Polsce za co trzeba im podziękować. Dlatego są to dla mnie ważne zawody no i wiadomo jest to moja góra. W finale wiedziałem że jak pojadę bezbłędnie to czas powinien być dobry i w granicach 2 minut. Wszystko wyszło tak jak chciałem,  choć w jednym miejscu bardzo na granicy, ale o to w tym chodzi, żeby dawać z siebie wszystko pomimo zmęczenia całym sezonem. Cieszę się z wyniku i chce podziękować wszystkim, którzy mi pomogli mieć taki dobry sezon. Dziękuję”

Szczegółowe wyniki dostępne na stronie www.diversedownhillcontest.com

W tym roku po raz pierwszy od 4 lat byłem poważnie zagrożony. Zaledwie miesiąc wcześniej przegrałem pierwszy heat od 2007 roku i zajałem drugie miejsce na zawodach Ford Kite Cup w Łebie. Poza tym okazało się ,że mam naderwany przyczep mięśnia nadgrzebieniowego w barku i prawdopodobnie będę musiał zrobić sobie operację. Na szczęście pod swoje skrzydła wziął mnie dr Rybak  i mój przyjaciel Marcin Kmiecik właściciel centrum rehabilitacji w Jastarni – Fizjomed Spa. Także przez dwa tygodnie byłem codziennie podłączony pod maszynke do terapiii energotonowych i odbudowywałem sobie przyczep na poziomie komórkowym. Świetnia sprawa,bo prawdopodobnie nie będe musiał robić sobie żadnej opercji,a bark działa wyśmienicie. Zaraz po postawieniu się na nogi wyjechałem na tydzień do Egiptu ,żeby rozruszać te “stare kości”. Tam czekała na mnie super ekipa łącznie z moimi podopiecznymi i zaczęliśmy ostry trening. Niestety to nie był koniec moich niepowodzeń, zaraz przed zawodami strasznie się rozchorowałem i zaledwie dzień przed rozpoczęciem zawodów leżałem w łóżku z gorączką. Cały ten zbieg nieszczęśliwych okoliczności nie nastawiał mnie pozytywnie ,ale i tak nie mogłem sie doczekać pierwszego dnia zawodów. Zaraz po rozpoczęciu rozwaliłem się na ziemi z innymi zawodnikami i czekaliśmy na wiatr. Ok godziny 12 zupełnie z nikąd pojawił się wiatr. Napomowałem cały set kitów od 10 metrowego szaleńca ,aż po moją 16 metrową ciężarówkę. Zaczęło się nienagannie ,bo swój pierwszy przejazd miałem z reprezntantem Litwy ,który po przegraniu heatu wspierał mnie przez całe zawody. Kolejne heat miałem z młodym Wojtkiem Isselem ,który w zaskakująco szybkim tempie robi postępy i miał szanse się wykazać . Na szczęście i ten heat udało mi się wygrać. Kolejny heat był już naprawdę ciężki i pomimo olbrzymiemu kataru i problemów z oddychaniem (gdyż każdy hals i trick był pełnem ciężkich kaszlnięć z mojej strony), dałem rade sprostać zawodnikowi na miarę światową – Tomkowi Dakterze. Ze swojej strony wykonałe m.in. backmoba do wrapped oraz frontmoba do blinda oraz masę innych prostszych tricków i pomimo świetnego przejazdu decyzja sędziów była tylko lekko przychyliła szalę zwycięstwa na moją stronę. Mój przeciwnik pokazał masę innowacyjnych tricków jak np. handel passy z jednej ręki, oraz tricki ,które zaczynał jadąc tyłem ,czyli z blinda. Na szczęście wygrałem i znalazłem sięw finale wiedząc już ,że jestem pucharowym mistrzem Polski. To było świetne uczucie ,gdyż niezależnie od tego co by się wydarzyło i tak byłem mistrzem polski. Ten heat nie był tak dobry jak poprzedni, ponieważ już nie było tyle wiatru, na szczęście początku heatu zrobiłem backmoba do wrapped (który posadziłem jako pierwszy w historii polskich zawodów). Po skończeniu heatu nie miałem pojęcia jaki jest wynik i nie mogłem się go doczekać. Następnego dnia okazało się ,ze jestem oficjalnym i pucharowym mistrzem Polski i słysząc tą wiadomość zatrzęsły mi się nogi!! Po raz 4 z rzędu i tym razem było naprawdę ciężko!! Był to jeden z najszczęśliwszych dni w moim życiu i mam nadzieję ,że nie ostatni!!

Pozdrawiam Victor Borsuk (Diverse Extreme Team,Ford, Burn, AA Men, Kitepark, Choc, Naish, Dakine)